gen_viz.py wyciąga adresy z konceptów i dokłada je do window.BUNDLE jako
węzły typu "external" (teal #0d9488, odróżnialne od szarych konceptów)
z krawędzią koncept → link. Cztery niezależne źródła, każde wyłączalne
stałą SOURCES: md-link, bare-url, bare-domain, frontmatter.
Deduplikacja po znormalizowanym URL-u: bez fragmentu #, bez trailing
slash, schemat i host małymi literami. Odfiltrowane domeny techniczne:
github.com/GoogleCloudPlatform, localhost, 192.168.*, 100.*.
Klik w węzeł external otwiera URL w nowej karcie bez zmiany w viewerze:
pełny adres trafia do pola `resource`, które istniejący panel szczegółów
renderuje jako <a target="_blank" rel="noopener"> (viz.js:171-183). To
mniej inwazyjny wariant niż podpinanie się pod cy.on("tap", "node").
Uwaga: body konceptów nie zawiera dziś żadnego adresu http(s):// —
wszystkie adresy obiektów siedzą we frontmatterze (www:, gdzie_szukac:),
w body są tylko gołe domeny. Samo body + http/https dałoby 0 węzłów,
stąd źródła bare-domain i frontmatter.
Logika viewera nietknięta — viz.js i viz.css nadal bajt w bajt z
upstreamu. Bundle bez zmian: 0 zmodyfikowanych plików .md,
check_okf.py nadal zielony.
Wynik: 9 konceptów + 12 external, 23 krawędzie (9 + 14).
Co-Authored-By: Claude Opus 5 (1M context) <noreply@anthropic.com>
