- kb-00-overview.md: etap 1 oznaczony jako DONE (kb-postgres + koperta + packages/kb-mail), następny krok = etap 2 bulk Gmail; dodana sekcja konwencji packages/ - CLAUDE.md: sekcja "Shared Python Libraries (packages/)" — konwencja, layout, instalacja w Dockerfile - docs/sessions/2026-06-17-kb-foundations.md: pełny log sesji (architektura KB, decyzje, etap 1 zbudowany, poprawki spójności, następny krok) Co-Authored-By: Claude Sonnet 4.6 <noreply@anthropic.com>
7.3 KiB
Baza wiedzy — przegląd i log decyzji (homelab-codex · KB)
Master-dokument inicjatywy. Stoi ponad dokumentami per-projekt (
kb-01-email-design.md, …). Cel: każda kolejna sesja / Claude Code startuje z pełnym kontekstem ustaleń. Status: faza docs. Implementacja jeszcze nie ruszyła.
Czym to jest
Nie sama „baza wiedzy" — de-Google'izacja życia + warstwa wiedzy na wierzchu. Każde źródło ma dwie twarze:
- migracja off-cloud — gdzie dane fizycznie lądują u Ciebie,
- archiwum + ingest — warstwa wiedzy.
Architektura: 4 warstwy × 4 filary + rdzeń
Dwa spojrzenia, ta sama rzecz:
- Pionowo — 4 filary źródeł, każdy =
ingest + index(per-filar, wymienny): maile · dokumenty · zdjęcia · transakcje. - Poziomo — 4 warstwy przepływu:
- Ingest — per filar (adaptery przeciw protokołom).
- Preprocess + Index — per filar (parse/chunk/embed → pgvector; transakcje → SQL).
- Join + Enrich — wspólny rdzeń: entity resolution, graf encji, klucz czasoprzestrzenny.
- Advanced analytics + NL query — wspólny: agent interdyscyplinarny, zapytania w języku naturalnym, analityka LLM.
Dwa dolne tiery są per-filar i neutralne. Dwa górne są wspólne dla wszystkich źródeł. OwnTracks = nie piąty filar, lecz klucz czasoprzestrzenny w warstwie 3 (ciągła funkcja czas→miejsce, bez własnego ingestu/agenta).
[ 4. Agent interdyscyplinarny ] NL query + analityka (LLM)
↑ (wspólne)
[ 3. Join + Enrich ] entity resolution · graf · OwnTracks (czas+miejsce)
↑ ↑ ↑ ↑ (wspólne)
[ 2. Preprocess + Index ] → pgvector / → SQL
↑ ↑ ↑ ↑ (per filar)
[ 1. Ingest ]
Maile Dokumenty Zdjęcia Transakcje
Zasady przekrojowe (obowiązują każdy projekt)
- Archiwum ≠ indeks. Archiwum surowe/niezmienne (asset, wieczne); indeks pochodny i odtwarzalny (wyrzucalny). Re-indeks z archiwum przy lepszym modelu.
- Koperta = jedyny kontrakt zamrożony z góry. Addytywna. Zamrożone:
id · source · ts(UTC) · geo · raw_ref+ otwarte poleentities[]. Cała semantyka (typy encji, resolution, graf) płynie — rośnie z danych. - Czas + miejsce jako byty pierwszej klasy od dnia zero. Uniwersalny klucz złączeń między źródłami, karmiony OwnTracks. Nie da się retrofitować bez re-ingestu — stąd w kopercie od startu.
- Local-first / privacy. Korpus (bank + prywatne zdjęcia + maile) → wszystko lokalnie. Embeddingi i modele na SOLARIA (GPU + ollama). Zero chmury dla danych wrażliwych.
- Protokół, nie provider. Ingest pisany przeciw standardom (JMAP, IMAP, WebDAV), nie przeciw firmie → przenośność.
- Jeden spine: Postgres + pgvector. Koperta + wektory (+ później encje + punkty OwnTracks) w jednym store. Mniej ruchomych części.
- Warstwa 4 nie jest waterfallem. Kontrakt encji (warstwa 3) definiujemy wcześnie — przy 2 źródłach; po drugim źródle stawiamy cienką wersję warstwy 4, by udowodnić cross-source linking; dopiero potem dokładamy resztę.
Kolejność projektów (z uzasadnieniem)
- Maile — urgency historyczna (Gmail), czysty text RAG (najprostszy), stawia wzorce reużywalne przez resztę (archiwum, embeddingi na SOLARIA, szkielet agenta, deploy). Wzorzec referencyjny.
- Dokumenty — reużywają ~80% maili (text RAG + OCR), niosą własną migrację Drive → self-host.
- Zdjęcia — silnie zde-ryzykowane: Immich już robi multimodal. Projekt = cienki agent nad API Immicha. Może iść w parze z dokumentami.
- Transakcje — inny paradygmat (strukturalny/analityka, nie RAG); najmniej danych, najtrudniejszy acquisition. Na koniec.
- Interdyscyplinarny — capstone; ale jego szkielet (schema encji) powstaje już przy 1–2.
Stan per źródło
- Maile — dwa żywe źródła: Fastmail (JMAP, primary) + Gmail (IMAP, bo konto zostaje jako śmieciowe/loginy/2FA). Plus jednorazowy bulk historyczny Gmaila. Reguła: archiwizuj wszystko, indeksuj selektywnie (filtr odrzuca login/2FA/notyfikacje z wektorów). Design:
kb-01-email-design.md. Następny do realizacji. - Dokumenty — zdecydowane: Nextcloud (zamiennik Drive, dowolne pliki + sync) i Paperless-ngx (podzbiór: skany/faktury/umowy z OCR). Dwa deploye; w ingeście jeden adapter na każdy (Nextcloud WebDAV + Paperless API).
- Zdjęcia — Immich już działa (storage + sync z telefonu + CLIP + twarze + EXIF). Projekt = cienki agent nad API Immicha + job: twarze→osoby, EXIF→miejsca do warstwy encji.
- Transakcje — OPEN ISSUE. Banki: gł. mBank + Revolut (+ reszta PL). Cel: maks automatyzacja. Kandydat: agregator PSD2 (GoCardless Bank Account Data / Tink) — jedno wejście zamiast N adapterów. Ograniczenie regulacyjne: zgoda PSD2 wygasa co 90 dni (SCA) — pełnego bezobsługowego sync nie da się zrobić legalnie. Fallback zero-API: import CSV/MT940. Pokrycie mBanku, koszt agregatora, Revolut → do weryfikacji przy starcie filaru #4.
- OwnTracks — działa; feed do middleware jako warstwa spatio-temporalna (warstwa 3).
Middleware — co zamrożone, co płynne
- Zamrożone (cienkie, addytywne): koperta (
id/source/ts/geo/raw_ref) + mechanizmentities[]. - Płynne (rośnie z danych): typy encji, entity resolution, graf tożsamości, linki cross-source.
- Powód: koperta jest retrofit-hostile ale data-independent (można ustalić „na ślepo"); semantyka odwrotnie — wymaga prawdziwych danych, więc jej nie usztywniamy.
Decyzje — zamknięte vs otwarte
Zamknięte:
- Spine: Postgres + pgvector (nie Qdrant).
- Embed: bge-m3 (multilingual, długi kontekst — pod polski lepszy niż multilingual-e5).
- Załączniki: indeksowane w II turze (MVP najpierw czysty tekst).
- Warstwa 3 startuje jako cienki graf encji; federacja przy zapytaniu dochodzi później (docelowo hybryda).
- Dokumenty: Nextcloud + Paperless-ngx.
Otwarte:
- Transakcje: agregator vs CSV, pokrycie mBanku, Revolut, koszt (filar #4).
- Maile §design: sizing archiwum / node (ile waży Gmail), unifikacja adaptera (jeden IMAP dla obu vs JMAP+IMAP osobno).
Tor równoległy (nie tutaj)
Hardening homelabu / stabilizacja control-plane — osobny wątek.
Konwencja packages/
Reużywalne biblioteki Python (nie deploy-osobnych serwisów) żyją w packages/<lib>/.
Instalacja w Dockerfile serwisu/joba: pip install /repo/packages/<lib>/.
Biblioteki nie mają docker-compose.yml ani service.yaml — to nie są serwisy.
Pierwsza biblioteka: packages/kb-mail/ — model koperty, helpery DB (asyncpg), helper archiwum.
Następny krok
Etap 1 maili: zamroź kopertę + postaw Postgres+pgvector + szkielet repo. ZROBIONE (2026-06-17).
- ✅
services/kb-postgres— pgvector/pgvector:pg16 na SOLARIA (:5433),init/001_envelope.sql - ✅ Zamrożona koperta — tabela
envelope+@dataclass Envelope(tz-aware) - ✅
packages/kb-mail—envelope/db(asyncpg) /archive(append-only .eml) - ✅ 15 testów unit + 5 integration (mark
integration, wymaga KB_TEST_DSN)
Etap 2: jednorazowy bulk importer Gmail (mbox/Takeout → archiwum).
Szczegóły kolejności: kb-01-email-design.md §8.